"Schrijven is altijd de samenvatting van een voorlopig leven."

deBuren schrijfresidentie Parijs 2016, © Marianne Hommersom

 deBuren 

Schrijfresidentie Parijs 

In 2016 werd ik geselecteerd voor de schrijfresidentie van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Samen met 17 andere jonge schrijvers kreeg ik de tijd om me te verliezen in Parijs. Ik schreef twee teksten rond Parijse koloniale lieux de mémoire. Ze houden het midden tussen literatuur en geschiedenis. 

In het kortverhaal Zoveel water, zo dichtbij bezoekt een koppel dat net uit elkaar ging het Musée national de l'histoire de l'immigration, een voormalig koloniaal museum gebouwd voor de internationale koloniale expositie van 1931. 

Een rottende tropische vrucht. Aanbevelingen voor een koloniaal pretpark is dan weer een klachtenbrief aan de stad Parijs die het slechte beheer hekelt van de overblijfselen van de Franse koloniale expo uit 1907 in le bois de Vincennes.

kortverhalen parIjs 

PARIJSGEDICHT